تاثیر شگفت انگیز عسل بر بدن انسان

تأثیر عسل بر حافظه

عسل و یادگیری بهتر مطالب
صمغ موجود در عسل باعث جلوگیری از سفت شدن عروق می شود و حالت نرمی آن را حفظ می کند، درنتیجه مواد غذایی بهتر به مغز و اعصاب می رسد و مطالب بهتر در حافظه می ماند.

تأثیر عسل بر اعصاب

ویتامین D موجود در عسل موجب تنظیم جذب کلسیم و فسفر می شود که یون های این عناصر با کار اعصاب رابطه دارند و درنتیجه اعصاب، کار خود را خوب انجام می دهند.

در مورد بعضی از بیماری های دستگاه عصبی مرکزی، می توان عسل غنی شده با ویتامین را توصیه کرد که حاوی اسید گلوتامیک هستند. اگرچه مزه این نوع عسل ناخوشایند است، اما اگر با عسل معمولی مخلوط شود، مزه آن از بین خواهد رفت و اثر درمانی ان موثرتر و سودمندتر می شود. مصرف روزانه عسل به طبیعی بودن خواب و کاهش سردرد کمک می کند و ناتوانی و عصبانیت را در افرادی که عدم تعادل دارند کاهش می دهد.

تأثیر عسل بر چشم

در منابع طب سنتی عسل از جمله درمان برای بیماری های چشم ذکر شده است. بر اساس تحقیقات بدست آمده عسل داروی بسیار موثری برای بیماری های چشمی نظیر آماس و ورم پلک، التهاب چشم، سوختگی های مخصوص چشم، ورم ملتحمه، شب کوری و زخم های قرنیه می باشد. ابوعلی سینا استفاده از عسل همراه با آب پیاز، مرغ (بید گیاه)، شبدر را برای بیماری های چشم توصیه می کند.چشم عسلی

تأثیر عسل بر دندان

قند عسل نه تنها صدمه ای به دندان ها نمی زند بلکه باعث محکم شدن لثه و سفیدی دندان ها نیز می شود.

عسل و سلامت دندان

اگر شکر برای مدتی در دهان باقی بماند، به وسیله باکتری تجزیه شده و موجب ایجاد اسیدلاکتیک در دهان می شود که برای دندان ها مضر است؛ اما عسل برخلاف شکر دارای آنتی بیوتیک طبیعی می باشد و دندان ها را ضدعفونی می کند. همچنین مانع از فعالیت باکتری های لاکتیک و تولید اسید لاکتیک می شود، به همین دلیل مصرف عسل به خصوص در اطفال برای سلامت دندان ها مفید می باشد.

 

 

تأثیر عسل بر پوست

عسل باعث تقویت پوست شده و اثر شفابخشی بر روی آن دارد. عسل به علت خواص جذب آنی که دراد، ترشحات پوستی را جذب و به بافت های پوششی غذا می رساند و همچنین ناهمواری های آن را صاف می نماید. عسل خاصیت خورندگی زبری پوست را دارد و چنانچه چندین نوبت بر روی نقاط ترک خورده و زبر پوست قرار گیرد، بهبودی کامل را به ارمغان می آورد.

عسل و پوستهمچنین عسل برای درمان سوختگی به علت ساختار صمغی آن بسیار مفید است. همچنین با دارا بودن آنزیمی به نام کاتالاز به بهبودی انواع زخم ها از جمله زخم های سوختگی کمک می کند.

عسل به صورت مستقیم روی فیبرهای پوستی در بیمارن مبتلا به اگزمای کهنه که موجب تحریکات خارش می گردند، بسیار مفید می باشد.

تأثیر عسل بر ریه

عسل حاوی آنتی بیوتیک می باشد که به آن خاصیت ضدعفونی کنندگی می دهد و باعث آرامش و تخلیه ریه ها از اخلاط چرکی می شود. از زمان های قدیم مردم از خواص درمانی عسل برای معالجه بیماری های ریوی استفاده می کردند. بقراط معتقد بود که شربت عسل برای از بین بردن سرفه و خلط سینه مفید است. ابوعلی سینا برای درمان مراحل اولیه سل مخلوط عسل با گلبرگ گل سرخ را تجویز می کرد و معتقد بود که برای نتیجه بهتر، عسل باید قبل از ناهار میل شود. هندوهای قدیم عسل و شیر را بهترین دارو برای در مان سل و فشار خون می دانستند. هم چنین خوردن عسل با شیر گرم برای درمان بیماری های شش مفید می باشد.

عسل و قلبتأثیر عسل بر قلب

عسل تأثیر مهمی بر روی عضلات قلب در انواع بیماری های قلبی دارد و دلیل آن داشتن گلوکز است که به آسانی قابل تجزیه می باشد و انرژی زاست.

عسل دارای آنزیم هایی است که قادر به تجزیه و انحلال چربی می باشد. مصرف عسل برای تحریک و تقویت قلب و از بین بردن چربی های قلب و عروق و درنتیجه گشاد شدن عروق و تنظیم فشار خون و جلوگیری از بروز سکته مفید می باشد.

وقتی سرعت جریان خون زیاد می شود مقدار هموگلوبین خون افزایش یافته و این افزایش سبب جذب اکسیژن بیشتر در شش ها و در نهایت شادابی بیشتر به علت اکسیژن رسانی بیشتر به سلول های بدن و دفع کارآمدتر مواد زائد آن ها می شود.

مصرف عسل وعناب منجر به تسریع عمل خون رسانی از قلب به اعضا و جوارح می شود. مصرف عسل در بیماران قلبی باعث تقویت عضله قلب و تشدید فعالیت آن ها می شود.

تأثیر عسل بر دستگاه گوارش

عسل به علت دارا بودن قندهای منوساکارید، سریع و آسان جذب می شود. مصرف همیشگی عسل، باعث کار طبیعی و منظم دستگاه گوارش می شود. همچنین با داشتن آهن و منگنز بالا به عمل هضم کمک فراوانی می کند.

عسل خالص باعث از بین رفتن بسیاری از باکتری ها می شود. خوردن یک قاشق چایخوری عسل به صورت ناشتا، مانع از رشد باکتری خطرناک هلیکوباکتر می شود.

عسل دردهای معده را از بین می برد و زخم معده را نیز درمان می کند. افرادی که دچار زخم روده یا زخم اثنی عشر هستند می توانند عسل را همراه با موم میل نمایند. همچنین در صورتی که عسل با سایر غذاها مصرف شود، باعث کاهش اسید معده می شود.

عسل خاصیت ملینی (نرمی) دارد و مصرف غذاهای فیبردار مثل انواع سبزیجات، میوه ها و سوپ همراه با یک قاشق مرباخوری عسل قبل و بعد از غذا و خوردن روزانه شش لیوان آب، بهترین درمان برای یبوست است.

اسید فرمیک موجود در عسل با تخمیر و ترشی روده مبارزه می کند. همچنین اسانس ها و قندهای طبیعی عسل که فشردگی زیادی دارند به طور کلی باعث گندزدایی و درمان کننده عفونت های روده می باشند.

عسل علاوه بر آنکه خوراک سلول های بافت های مختلف است، بر ذخایر کلیگوژن کبد افزوده و عمل سوخت و ساز بافت ها را تسریع می کند. کبد سهم فعالی در تمام فعالیت های حیاتی بدن، تبدیل هیدروکربن ها، چربی ها، ویتامین ها، پروتئین ها، هورمون ها و … بر عهده دارد.

با در نظر گرفتن این واقعیت که کبد سموم باکتری ها را خنثی می کند و کلیگوژن عامل اصلی مبارزه با باکتری هاست، می توان به اهمیت عسل در افزودن قدرت کبد برای مبارزه با میکروب ها پی برد.

همچنین عسل برای بیماران مبتلا به زخم روده بزرگ نیز مفید بوده و بهترین اوقات برای مصرف عسل در این بیماران دو ساعت قبل از ناهار یا ناشتا و سه ساعت بعد از شام به اندازه یک قاشق غذاخوری می باشد و اگر مخلوط با آب گرم مصرف شود، نتیجه بهتری خواهد داشت.

منبع : کتاب معجزه عسل و عسل درمانی چاپ انتشارات ابتکار دانش

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *